AB’nin “yeni yaklaşım” direktifleri uyarınca, Avrupa Standardizasyon Kurumları tarafından geliştirilen teknik  pesifikasyonların (CEN standartları vb.) kullanımı, gönüllülük esasına dayanıyor. İlgili kesimlerin büyük bir kısmı tarafından kullanılıyor olsa da, bu spesifikasyonlar, düzenlemelerdeki yasal yükümlülükleri yerine getirmek amacıyla başvurulabilecek yöntemlerden yalnızca birini oluşturuyor. Yani, imalatçı işletmeler, ürünlerinin ilgili Direktif’in gereklerini karşıladığını, kendi geliştirdikleri özel prosedürler doğrultusunda da kanıtlayabiliyor. Ancak YMD, bu noktada, diğer yeni yaklaşım direktiflerinden ayrılıyor. Çünkü Direktif, temel yükümlülüklerin karşılanması için teknik spesifikasyonlara alternatif yöntemler kullanılmasına izin vermiyor. Hakkında teknik spesifikasyon (Uyumlaştırılmış Avrupa Standardı, Avrupa Teknik Onayı veya AB’nin tanıdığı ulusal teknik spesifikasyonlar) hazırlanan yapı malzemeleri, ancak bu spesifikasyonlara uyulması şartı ile CE işareti taşıyabiliyor. Bu durumun diğer bir sonucu da, YMD hükümlerinin, düzenleme kapsamına giren yapı malzemelerine, ancak gerekli teknik spesifikasyonların hazırlanması halinde uygulanabiliyor olması.